Stanowisko Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wobec Polityki Architektonicznej Państwa

Rekomendacje pojęciowe i strukturalne

  1. Przyjęcie pojęcia środowiska zabudowanego (built environment) jako kategorii operacyjnej PAP w jednoznacznie zdefiniowanym, szerokim sensie obejmującym budownictwo kubaturowe, infrastrukturalne, przestrzenie publiczne, układy urbanistyczne i infrastrukturę techniczną.
  2. Sformułowanie celu PAP wokół jakości przestrzeni i procesu budowlanego, a nie wokół jakości jednej dziedziny lub profesji.
  3. Zachowanie w dokumencie precyzji języka odróżniającej architekturę, urbanistykę, planowanie, budownictwo kubaturowe oraz infrastrukturalne, inżynierię i administrację publiczną – bez utożsamiania ich ze sobą.

Rekomendacje dotyczące planowania i infrastruktury

  1. Ustanowienie zasady nadrzędności dokumentu planistycznego wobec wszystkich uczestników procesu inwestycyjnego oraz wzmocnienie merytorycznej kompletności planów (parametry, infrastruktura, środowisko, przestrzenie publiczne, odporność klimatyczna).
  2. Wprowadzenie zasady pierwszeństwa infrastruktury wobec zabudowy: intensywność, lokalizacja i charakter zabudowy powinny wynikać z dostępności oraz planowanego rozwoju infrastruktury technicznej, transportowej i społecznej.
  3. Wzmocnienie urbanistyki, w tym rozważenie odbudowy jej samodzielnej podmiotowości zawodowej jako dziedziny odpowiedzialnej za ramowanie relacji przestrzennych.

Rekomendacje dotyczące procesu inwestycyjnego

  1. Reforma kryteriów zamówień publicznych w kierunku jakości, kompetencji zespołów projektowych i kosztów cyklu życia obiektów, z ograniczeniem decydującej roli kryterium najniższej ceny.
  2. Ograniczenie stosowania formuły „zaprojektuj i zbuduj” do zadań, w których nie obniża ona jakości projektowania; w pozostałych przypadkach zachowanie wyraźnej separacji fazy projektowej oraz wykonawczej.
  3. Utrzymanie i wzmocnienie modelu rozproszonej odpowiedzialności specjalistycznej, bez tworzenia symbolicznej hierarchii uczestników procesu budowlanego.

Rekomendacje dotyczące spójności systemowej

  1. Powiązanie PAP z istniejącymi instrumentami: ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, prawem budowlanym, ustawą o zamówieniach publicznych, bez tworzenia równoległych mechanizmów decyzyjnych.
  2. Inspirowanie się rozwiązaniami systemowymi państw europejskich (Niemcy, Holandia, Finlandia, Belgia, Hiszpania, Irlandia, Wielka Brytania) z uwzględnieniem specyfiki polskiego systemu prawa i odpowiedzialności publicznej.
  3. Cykliczna ewaluacja skuteczności PAP poprzez wskaźniki dotyczące jakości planowania, dostępności infrastruktury, jakości procesu inwestycyjnego oraz odporności środowiska zabudowanego.

Pełna treść dokumentu dostępna jest na stronie internetowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa.